Zintegrowana opieka nad pacjentem z glejakiem mózgu w terminalnej fazie choroby – studium przypadku i rola zespołu terapeutycznego

Glejak wielopostaciowy (glioblastoma, GBM) to najbardziej złośliwy nowotwór mózgu, cechujący się szybkim przebiegiem, odpornością na leczenie oraz licznymi objawami neurologicznymi i somatycznymi. W terminalnej fazie choroby kluczowe staje się nie wydłużanie życia, lecz poprawa jego jakości. Wymaga to kompleksowej, interdyscyplinarnej opieki, skoncentrowanej na potrzebach pacjenta i jego rodziny.

Poniższy artykuł prezentuje szczegółowe studium przypadku pacjentki z GBM oraz analizę roli zespołu terapeutycznego w zapewnieniu całościowej opieki paliatywnej.

Studium przypadku

Pacjentka lat 44 została przyjęta do szpitala po kilku tygodniach narastających zaburzeń zachowania i zmęczenia. Rezonans magnetyczny wykazał niejednorodną masę z martwicą. Biopsja potwierdziła glejaka IV stopnia wg WHO [1].

Leczenie obejmowało radioterapię (30 frakcji po 200 cGy), chemioterapię temozolomidem (200 mg/m²) oraz późniejsze zastosowanie lomustyny. Po 25 miesiącach stwierdzono wznowę guza, a pacjentka – odmawiając leczenia celowanego – została objęta opieką hospicjum domowego.

W ostatnim stadium wystąpiły u niej:

  • silne bóle głowy,
  • niedowład połowiczy,
  • zaburzenia mowy, pamięci i zachowania,
  • depresja, apatia, lęk,
  • duszność, suchość jamy ustnej, nudności i wymioty,
  • całkowita niesamodzielność.

Proces pielęgnowania – działania zespołu opiekuńczego

Pielęgniarka, jako członek zespołu terapeutycznego, zidentyfikowała i opisała 11 kluczowych problemów pielęgnacyjnych. Do najważniejszych działań należały:

  • monitorowanie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, saturacji i parametrów życiowych,
  • stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwwymiotnych,
  • pozycjonowanie chorej w łóżku i zapobieganie odleżynom,
  • pomoc w samoobsłudze i czynnościach higienicznych,
  • profilaktyka odwodnienia, pielęgnacja jamy ustnej,
  • zapewnienie wsparcia psychicznego, logopedycznego i fizjoterapeutycznego.

Zastosowane działania wpłynęły na poprawę komfortu życia:

  • zmniejszyło się uczucie bólu i duszności,
  • nie wystąpiły odleżyny,
  • poprawił się stan psychiczny chorej,
  • zapewniono bezpieczne i spokojne środowisko opieki.

Rola zespołu interdyscyplinarnego

Opieka nad pacjentem z GBM wymaga pracy zespołowej. W omawianym przypadku skuteczne wsparcie zapewnił zespół złożony z:

  • lekarza prowadzącego i onkologa,
  • pielęgniarki hospicyjnej,
  • psychologa,
  • fizjoterapeuty,
  • rodziny chorej.

Zespół wspólnie:

  • oceniał potrzeby pacjentki,
  • dostosowywał terapię objawową,
  • prowadził dokumentację medyczną i obserwacyjną (skale bólu, bilans płynów, skale oceny ryzyka odleżyn),
  • monitorował zmiany w stanie psychicznym i neurologicznym,
  • reagował na potrzeby emocjonalne i duchowe pacjentki.

Personalizacja i humanizacja opieki

Zindywidualizowane podejście do pacjentki pozwoliło skutecznie łagodzić objawy i utrzymać jakość życia mimo postępującej choroby. Kluczowe były codzienne rozmowy, aktywne słuchanie, zapewnienie obecności bliskich oraz informowanie chorej o jej stanie w sposób dostosowany do jej możliwości komunikacyjnych.

Holistyczna opieka nad pacjentem w terminalnej fazie glejaka to nie tylko działania medyczne, ale również troska o komfort psychiczny, duchowy i społeczny.

W ostatnich dniach życia pacjenta z glejakiem mózgu pielęgniarka staje się centralną postacią w zespole terapeutycznym. Odpowiada za monitorowanie stanu zdrowia, realizację zaleceń lekarskich, pielęgnację i wsparcie emocjonalne.

Zintegrowane działania zespołu umożliwiają godne przeżycie terminalnego okresu choroby, minimalizując cierpienie i tworząc przestrzeń dla człowieczeństwa i wsparcia.

Opisany przypadek pokazuje, że interdyscyplinarna współpraca, empatia i systematyczna opieka mogą znacząco poprawić jakość życia pacjenta w jego ostatnich dniach.

Literatura cytowana

  1. Louis DN., Perry A., Reifenberger G., et al., The 2016 WHO Classification of Tumors of the Central Nervous System, Acta Neuropathol. 2016.
  2. Trop SH., Solheim O., Skjulsvik AJ., The WHO 2021 Classification of CNS tumours, Acta Neurochir, Wien 2022.
  3. Polonara G., Aiudi D., Iacoangeli A., et al., Glioblastoma: Role of Maximal Surgical Resection, Biomedicines. 2023.
  4. Blakstad H., Brekke J., Rahman MA., et al., Survival in 467 glioblastoma patients, PLoS One. 2023.
  5. Bjorland LS., Fluge O., Gilje B., et al., Treatment approach and survival from GBM, BMJ Open. 2021.
  6. Pająk B., Drug Candidates for Glioblastoma Multiforme Chemotherapy, Biomedicines. 2022.

Przewijanie do góry