ADAPTACYJNA OPTYKA W OKULISTYCE: OBRAZ SIATKÓWKI Z DOKŁADNOŚCIĄ KOMÓRKOWĄ

Korekta światła – od teleskopu do siatkówki

Technologia adaptacyjnej optyki (AO), znana z astronomii, została zaprojektowana po to, by eliminować zniekształcenia obrazu spowodowane przez atmosferę. Zastosowanie tego samego podejścia w okulistyce ujawnia, że także ludzkie oko – poprzez soczewkę, rogówkę, tęczówkę czy film łzowy – deformuje fale świetlne wracające z siatkówki. Bez korekcji AO standardowe techniki obrazowania, takie jak OCT lub SLO, osiągają rozdzielczość ok. 20 mikrometrów, co uniemożliwia rejestrowanie pojedynczych komórek.

Jak działa adaptacyjna optyka w oku?

AO w okulistyce to złożony system optyczny. Fale świetlne odbite od siatkówki są analizowane przez czujnik (np. Hartmanna–Shacka), który wykrywa deformacje. Następnie deformowalne lusterko koryguje te zaburzenia w czasie rzeczywistym, działając nawet kilkaset razy na sekundę. W efekcie możliwe staje się uzyskanie obrazu z rozdzielczością do 2 mikrometrów – co pozwala na obserwację pojedynczych czopków, pręcików i struktur naczyniowych.

Co pozwala zobaczyć adaptacyjna optyka?

Systemy AO, w tym AOSLO (adaptive optics scanning light ophthalmoscopy), umożliwiają obserwację struktury siatkówki z niespotykaną dotąd precyzją. Widać mozaikę czopków odpowiedzialnych za widzenie barw, romby pręcików, a nawet komórki nabłonka barwnikowego i włókna nerwowe. W niektórych przypadkach możliwa jest wizualizacja pojedynczych erytrocytów w naczyniach kapilarnych – i to bez konieczności użycia kontrastu.

Znaczenie kliniczne

AO otwiera nowe możliwości w diagnostyce wielu chorób oczu. Umożliwia wykrycie subtelnych zmian w strukturze siatkówki na poziomie komórkowym – wcześniej niż mogą to zrobić konwencjonalne narzędzia. U pacjentów z cukrzycą można zaobserwować ubytki w mozaice czopków, mimo że poziom HbA1c pozostaje w normie. Podobnie w jaskrze, AMD czy retinopatiach wczesne objawy są widoczne na długo przed wystąpieniem klinicznych symptomów.

Etap technologiczny i integracje

Pierwsze systemy AO – takie jak rtx1 – osiągały rozdzielczość powierzchniową 2–4 mikrometrów. Ich rozwój doprowadził do powstania hybrydowych technologii łączących AO z OCT i angiografią (AO-OCT, AO-OCTA). Pozwala to uzyskać trójwymiarowy obraz siatkówki z poziomem szczegółowości porównywalnym z preparatem histologicznym.

Wyzwania wdrożeniowe

Największą przeszkodą w powszechnym zastosowaniu AO jest koszt – zarówno sprzętu, jak i oprogramowania. Systemy wymagają deformowalnych luster, precyzyjnych sensorów i dużej mocy obliczeniowej. Dodatkowym ograniczeniem jest niewielkie pole widzenia, które utrudnia obrazowanie dużych obszarów siatkówki. Konieczne są także ustandaryzowane protokoły badań i normy referencyjne.

Nowe kierunki rozwoju

Współczesne badania koncentrują się na miniaturyzacji i uproszczeniu systemów. Technologia MEMS (mikro-lusterka) oraz zastosowanie sztucznej inteligencji w analizie obrazów mają na celu stworzenie kompaktowych, tańszych rozwiązań. Zintegrowane systemy AO-OCT-OCTA są już testowane jako narzędzia do jednoczesnego obrazowania strukturalnego i funkcjonalnego.

Bibliografia

  1. Iftimia, N., & Patel, A. (2024). High-Resolution Retinal Imaging: Technology Overview and Applications. Photonics, 11(6), 522.
  2. Roorda, A., & Zhang, Y. (2015). Adaptive Optics Ophthalmoscopy: A Review. Annual Review of Vision Science.
  3. Chui, T. Y. P., et al. (2016). Human Retinal Microvascular Imaging Using Adaptive Optics Scanning Light Ophthalmoscopy. International Journal of Retina and Vitreous, 2, 11.
  4. Chui, T. Y. P., et al. (2016). Human Retinal Microvascular Imaging Using Adaptive Optics Scanning Light Ophthalmoscopy. International Journal of Retina and Vitreous, 2, 11.
  5. Morphologic and Functional Assessment of Photoreceptors in Laser-Based AO Imaging. Journal of Neuroscience Research (2024).
  6. Reumueller, A., Wassermann, L., Salas, M., Karantonis, M. G., Sacu, S., Georgopoulos, M., … Schmidt-Erfurth, U. (2019). Morphologic and Functional Assessment of Photoreceptors After Macula-Off Retinal Detachment With Adaptive-Optics OCT and Microperimetry. American Journal of Ophthalmology, 214, 72–85.
  7. Engin Akyol, A. M. Hagag, S. Sivaprasad, & A. J. Lotery (2021). Adaptive optics: principles and applications in ophthalmology. Eye, 35, 244–264.
  8. Mujat, M., Ferguson, R. D., & Iftimia, N. (2009). Compact Adaptive Optics Line Scanning Ophthalmoscope.

Przewijanie do góry